Noat Samisa

Geçen günlerde gazetelerde yine aynı havadis yer aldı. Artık ezbere bildığımız üzere Beşiktaş'a müjde veriliyor, günah keçisi Anıtlar Kurulu'nun nihayet yola geldiği duyuruluyordu. Haberin son cümlesini tahmin etmek de zor değildi, "Yeni stad için ilk kazma sezon sonunda vurulacak!" yazıyordu.

Şu altın kazma, takriben beş yıldır her Ocak ayında gündeme geliyor. Fakat aynı kazma Mayıs ayı geldiğinde ancak dam üstündeki saksağanın beline vuruluyor. Bugün gelinen noktada ise suçlular ve sorumlular çoğalmış, birbirine karışmış durumda. Hatta bazı sözler tartışmanın zeminini de değiştirdi, fakat stadın arz ettiği tehlike değişmiyor.

Serdar Bilgili yönetiminin 2001 yılında İTÜ Öğretim Üyesi Gülten Gülay'a hazırlattığı raporda eskime, yıpranma, korozyon, kalitesiz ve kesitleri standartlardan düşük beton... gibi ibarelerle acil güçlendirme yapılması sonucuna varılmıştı. Fakat iddiaya göre, maliyetin 40 milyon lirayı bulması sebebiyle Beşiktaş yönetimi bu uyarıyı görmezden geldi. Ardından mevcut yapı üzerinde herhangi bir çalışma yapılmadan zemin aşağı indirildi ve 2003 yazında stada ilave yapılarak tribünler yeniden düzenlendi.

Bizse bu süreçte duvarlarda aynı yıpranmışlığı gördük. Çatlaklar her yıl biraz daha büyüdü, makyajlanmadı bile. Dolayısıyla acilen bir şeyler yapılmalıydı, ya da en azından bugün yapılmalı. Çünkü bir facia ihtimali, her geçen gün artmakta.

Provakatif bir soru, belki endişeyi daha net anlatabilir: Bir gün maç esnasında bir deprem olsa ve bu stadyum çökse, bunun hesabını kim verecek?

Bu soru, her ne kadar insan hayatını arka planı atıyor olsa da maalesef elimizde daha iyisi yok. Zira ortada çapraşık bir durum var. Yapı anıt statüsünde ama insanların aktif kullanımına açık. Yapı açıkça köhne, ama korunması gereken bir kent varlığı olarak görülüyor. Zaman içerisinde ek kat ve çatı yapılarak zaten bütünlüğü bozulmuş bir 'sanat' ürünü ve eğer yazının başındaki fotografta görülen şu muhteşem vadide bir yapı estetiği bozuyorsa, bunun hangisi olduğu sanırım -esasen şüpheye yer bırakmayacak kadar net- açık.

Elbette, yanlışı yanlışla çözerek yanlışa devam etme taraftarı olmamak gerekir. Üstelik elimizde yanlışa meyletmeye gerek bırakmayacak kadar güçlü savlar mevcut iken. Pekiyi, silüet ve tarih mirası korunsun. Fakat bu yapı, açıkça, çökmek üzere ve bir şeyler yapması gereken iki kurum belli. Biri pek tabii ki Beşiktaş, diğeri ise yapıya sahip çıkan devlet. Lakin yıllardan beri Beşiktaş sorumluluk alacak olsa devlet karşı çıkıyor; öte yandan eğer devlet insiyatif alacak olsa, Galatasaray'a yapılan Beşiktaş'a da öneriliyor: "Buradan çıkın, size dağ başında stad yapalım."

Bu öneri, tabii ki kabul edilebilir değil. Yalnızca yaşanmışlık, hatıralar, Beşiktaş semti... gibi kıymetliler değil, reddin esaslı gerekçelerinden biri de devletin Beşiktaş'ı buradan çıkardıktan sonra bu yapıyı ve araziyi ne yapacağı. Akla gelenlerden en basiti söylersek, yapıyı yenileyerek 'butik stad'a dönüştürüp İBBSpor'a maç oynatacak değiller herhalde. Olsa olsa şu sıralar Mecidiyeköy'de görülen kamyonlar, aynı şekilde Dolmabahçe'nin toprağını kaldırırlar.

Öte yandan Ertuğrul Günay'ın bazı sözleri, konuyu bambaşka bir noktaya çekmeye muktedir:

"Çok daha ileri giderlerse, burası kentsel sit alanıdır o zaman eski haline döndürülmelidir. (...) Lütfi Kırdar, 1939-45 arası Dolmabahçe Sarayı'na kasten burayı yaptı diyorum. Osmanlı'nın gücünü küçük göstermek için, mimari bir zorlama burası! Düşünün 1939'da İstanbul'da her yer boş. Siz getirmişsiniz sarayın arkasına, Osmanlı mirasına karşı bu stadyumu buraya dikmişsiniz. Bunu yapmaya hakları yok."

Biz meselenin ekonomik boyutu üzerine kafa patlatırken, Ertuğrul Günay'ın bu sözleriyle bu tartışmanın reel politikadan nasiplendiğini görerek şaşırıyoruz. Yahut şaşırmıyor, tıpkı her mesele gibi bu mesele de siyasidir, diyoruz; daha doğrusu demeye zorlanıyoruz. Arka planda yine bir hesaplaşma fikri seziliyor, tamamen doğru-yanlıştan bağımsız. Keza bir hesaplaşmadan ve Maçka vadisinden söz edeceksek, sahil yolu başta olmak üzere bölgede yapılaşmanın Adnan Menderes döneminde palazlandığını Ertuğrul Günay'ın da biliyor olması gerek.

Toparlarsak, yanlışın yanlışla telafi edilmemesine kabul. Yeni stadyumun hassasiyetler gözetilerek yapılması gerek, buna da eyvallah. Yüksekliği mevcudu aşmamalı, hatta biraz daha aşağı çekilmeli gibi talepler de kabul edilebilir. Fakat kabul edilemez bir öneri varsa, o da Beşiktaş'ın Dolmabahçe'yi terketmesi.

Kırmızı çizgiler bunlar iken ve Türkiye'nin dinamiklerini de az-çok okuyabiliyorken, meselenin sulh yoluyla çözümü bir ihtimal şu şekilde olabilirdi: Devlet, kendi kabul ettiği ölçütlere göre bu stadı yeniden yapardı, maliyet de paylaşılırdı.

Yine de bir halka eksik. O da şu ki, Beşiktaş'ın mevcut mali durumuyla "butik stadyum" fikrini kabul etmesi ahmaklık olur. Halihazırda en pahalı (en ucuz bileti en pahalı olan) bileti satmasına karşın stadyum gelirleri Galatasaray ve Fenerbahçe'nin arkasında olan Beşiktaş, Fulya fiyaskosundan sonra mutlaka gelirlerini artırma yolunu bulmak zorundadır. Stada bütünleşik otel, alışveriş merkezi, büyük otopark vs. projelerinin ısrarla üzerinde durulmasının sebebi bu.

Fakat stad meselesinde bundan daha da önemlisi, Beşiktaş'ın içerisinde bulunduğu borç batağıdır:


Üç yıl önce ilk kez üç hanelere çıkan borç, geçen üç yılda kendini üçle çarptı. Bu durum neresinden bakarsak bakalım akıl alır bir şey değildir. Borç yükü bu denli artan ve herhangi bir ekonomik ve sportif bir açılım yapabilecek gibi görünmeyen Beşiktaş'ın bırakın yeni stad yapmayı ya da yapımına ortaklık etmeyi, yeni bir transfer yapacak durumu yok. Geçen haftalarda açıklanan tasarruf tedbirleri de yalnızca komediyi ortaya koyması açısından önemliydi, fazlası değil. Maslahata lüzum yok, rezalet ayan beyan ortada.

Ertuğrul Günay da eminim ki Beşiktaş'ın bu durumunu biliyordur. Fikrimce, önceliği Beşiktaş'ı buradan göndermek. Tabii bu bir tez, aklını okuyor değilim. Olmazsa, meseleyi sürüncemede bırakıp söz konusu fikrini kabul ettirecek ortamı oluşturmak. Ama sorumluluğu da üstünden atmış durumda. Eğer insiyatif kendisine verilse, Beşiktaş şehrin bambaşka bir yerinde içi modern, dışı ucube bir stada sahip olacak. Ama eğer kontrolü Beşiktaş devralacaksa, o halde butik stadyum fikri uygulanacak ki, bu da katiyen Beşiktaş'ın işine gelmiyor. Halihazırda işi yokuşa süren de Beşiktaş olarak göründüğünden, yukarıda sorduğumuz provakatif sorunun cevabı verildi.

Velhasıl, Ertuğrul Günay 'iş'ini yapmaktadır.

Beşiktaş YK'sı ve Demirörenizm ise her Ocak'ta olduğu gibi yine servis haberlerle 'ibra' dileniyor. Onların amacı, devleti yola getirdiklerini iddia ederek Beşiktaş'a umut verebilecek yegane projeyi kongreye sunmak.

Kabul etmek gerekir ki, mutenalaşan ve etrafında çeşitli üniteler olan bir stadyum, kesinlikle çok cazip bir gelir kapısı olacaktır. Demirören'in fütursuz ve izansız yönetim anlayışı değil, standart bir yönetim de olsa değişen koşullar nedeniyle Beşiktaş'ın böyle bir gelir artışına ihtiyacı var, bu da zamanın ruhuna uygun bir gerçek.

Sahip olunan tüm değerleri çarçur eden Demirören, artık orada umut da bırakmadı. Ne yazık ki borç arttıkça, o stadyumda bir gün facia yaşanması riski de Beşiktaş'ın Dolmabahçe'den kovulma riski de artıyor. Tıpkı daha önce Çırağan'ın yanından, eski Şeref Stadı'ndan kovulduğu gibi...

Noat Samisa

11.01.2012

"Bir oyuncunun dinlenmesi için, yüzde yüz değil, olabildiğince kendine gelmesi için, dört güne ihtiyaç var. Bu ara asla iki gün olamaz." diyor Carvalhal, ortaçağdan kalma 'vücut 48 saatte eski haline döner' ezberine karşı çıkarak. Bu tespiti yaparken puan kayıplarına mazeret üretiyor değil, aksine Portekiz Futbol Federasyonu'nun antrenörlük kursundaki bitirme tezini rejenerasyon üzerine yapmış biri olarak konuya ilişkin söyledikleri önemli ve dikkate değer.

Arka kapıdan, olmadı bacadan...

QPR hocası Neil Warnock, üç hafta evvel Stoke deplasmanında geldiğinde yapılmamışı yaptı. Tıpkı Delap gibi, taç atmaya giden her QPR oyuncusu top toplayıcılardan havlu istedi. Oyuncular bıkmadan bu ritüeli tekrarladılar, sırf muhalefet olsun diye. Sonuçta kavga çıktı, Stoke fizyoterapisti kulübeden atıldı ve ilk yarı 1-2 QPR'ın üstünlüğüyle bitince, ikinci devre saha kenarındaki havlular kaldırıldı. Bu sefer de karşı hamle geldi. Neil Warnock, soyunma odasından kendi havlusuyla çıktı, QPR oyuncuları denk gelirse havlu kullanmaya devam etti.

Yani bir süredir Britannia Stadium'da top toplayıcıların elinde havlu yok. Ama Stoke City bu, hemen yeni formülü buldular. Üstelik deplasmanlarda dahi işe yarayabilir!

Görsellerde görüleceği üzere 'Küçük Delap' lakaplı Ryan Shotton, formasının altına bir havlu gizlemiş. Geçtiğimiz pazar günü Tottenham karşısında taç atmadan evvel havlu lazım olduğunda işini bu yeni aparat vasıtasıyla gördü, çok da işe yaramış olacak ki Stoke takımı galibiyeti getiren iki golü de taç atışlarıyla oluşan karambollerin devamında buldu.

Fakat bu net bir kural ihlali. Kural kitabında tanımlanan giysiler dışındakiler için FA ve her iki takımın onayı gerekiyor, nitekim Tottenham havlu kullanmadı. Sonuçta FA olaya el koydu, geçmişe dönük ceza da dahil yaptırım gündemde. Yasaklanacaktır. Yarınki maçın hakemi de umarım buna dikkat eder.

Stoke City ligde 4 maç üst üste kaybettikten sonra son iki lig maçında Everton ve Tottenham'ı mağlup etti. Haftada üç maç onlara ağır gelinde bir ay epey sallandılar, evlerinde dahi ağır mağlubiyetler aldılar fakat yine Beşiktaş'la oynanan ilk maçtaki seviyede görünüyorlar.

Arşivden: Quaresma ile Rugby Oynuyoruz

Noat Samisa

13.12.2011

Yakubu bizim Tuncay Şanlı'nın Middlesbrough'dan takım arkadaşıydı. Sonra Everton'a gitti ve bu yaz lig başladıktan sonra Blackburn'e katıldı. Çıktığı ilk maçta Arsenal'e 2 gol birden attı, 4-3 kazanıp bu sezonki ilk galibiyetlerini aldılar. Sonrası galibiyetsizlik, ligin dibini gören Blackburn, taraftar protestoları...

Meğer Blackburn kazanmak için Yakubu'nun kendisini aşmasını bekliyormuş! Nihayet bu hafta sonu Yakubu abarttı, aynı maçta 4 gol birden attı ve Swansea'yi mağlup ettiler. İyi bir koşu sonrası yere düşerken çıkardığı müthiş bir şut, iki kafa golü ve bir penaltı serisi yapan Yakubu, haftanın kahramanı oldu. Blackburn'ü bitkisel hayattan çıkardı, Steve Kean'ın en azından bir gece rahat uyumasını sağladı!

Daha da önemlisi, Yakubu daha da önce bir maçta 4 gol atmıştı. Portsmouth formasıyla da bunu başardığı için Premier League tarihine geçti. Dimitar Berbatov'dan sonra iki farklı takımda ve aynı maçta 4 gol atan ikinci oyuncu oldu.

Noat Samisa

05.12.2011

Ne Pastore, ne Bastos, ne de Hazard... Bir süredir Fransa Ligue 1 en büyük yıldızı Olivier Giroud. Lider Montpellier'nin golcüsü, bu haftayı da boş geçmedi. Takımı Lorient'ı 4-0 mağlup ederken, diğer 3 golün asisti de solak golcüden geldi.

Böylece son 7 maçta 8. gol sayısına ulaştı, sezon performansı da 12 gol - 5 asist oldu. Asistlerden biri 1.92'lik boyuyla indirdiği hava topu, diğeri sağ kenardan ters ayakla içeri gönderdiği gol ortası ve son asist, şık bir pas. Durdurulamıyor. Younes Belhanda'nın ince pasları sıklıkla ona pozisyon hazırlıyordu, ama Giroud son Lorient maçında neler yapabileceğini gösterdi. Onda her yol var. Yerden, havadan, geniş alan, dar alan... farketmiyor.

Olivier Giroud alt ligde, Tours'da gösterdiği performansla parlamıştı. Bir başka alt ligden parlayan Ligue 1 golcüsü ise Nolan Roux'ydu. Lens'tan Brest'e transfer olan oyuncu geçen sezon orta karar bir performans gösterse de potansiyeli anlaşılmıştı. Schalke onu çok istedi, o da Schalke'yi; fakat transfer gerçekleşmedi. Yeni sezon başladı, ama Roux kendini nadasa bırakmıştı.

Giroud ile benzer özelliklere sahip, yüksek potansiyelli bir santrafor olan Roux, bu sezon 14 maçta yalnızca 1 gol atabilmişti. Son St. Etienne maçında ise 2 gol birden attı, neredeyse takımını galibiyete taşıyordu. Neredeyse diyorum, çünkü yaşanan ilginç bir olay Brest'i galibiyetten etti.

Son dakikalarda aniden bastıran sağanak yağmur nedeniyle Brest'in veteran stoperi Zebina kramponlarını değiştirmek için kenara geldi. Akabinde hakem Zebina'yı dışarıda unuttu ve St. Etienne beraberlik golünü attı. Doğal olarak kenardaki Zebina ve Brest hocası Alex Dupont çıldırdı, ama sonuç değişmedi.

Alex Dupont, oyuncusu Roux'nun henüz yeterince motive olamadığından yakınıyordu. Bu goller belki de onun ayağındaki prangaları çözecektir. Nitekim bu sezon 16 maçta 10 kez berabere kalan Brest'in kazanabilmek için onun gollerine ihtiyacı var. O vakit tıpkı talipleri her geçen gün artan Giroud gibi, Roux'nun da ne denli özel bir oyuncu olduğunun farkına varılacaktır.

Noat Samisa

05.12.2011