Noat Samisa

Maçtan bir gün önce hesabımı yaptım ve ona göre stada doğru yol aldım.Kafamdaki iyi senaryo beraberlik, fazlası mükemmeldi.Eve geldim, kafamdaki soru işaretlerini anlamlandırmak adına maç sonu ne denilmiş acaba? diye bakıyorum.''Herhalde oyuncularım 1-1'e razı değildi.'' denilmiş.Neden?Ben, maç böyle bittiği takdirde Bosna maçının sonucunun çok da önemli olmadığını, sonuçta yine Bosna'yı deplasmanda yenmek zorunda oluşumuzun devam edeceğini Uğur'a tekrar tekrar anlatırken önde kalan sol bekimizin kademesine stoperimiz giriyor.Küskün golcü Guiza topu taşıyor ve diğer stoperimizin ön direğe hamle yapmak zorunda olduğu anda arka direğe koşu yapan Riera golü yapıveriyor: ''Tabii ki kazanmak için çıkacağız, bizim felsefemiz bu''...Güzelim oyun futbol ülkemizde savaş dinamikleri sayılan korkaklık ve cesaret sıfatları arasına sıkıştırılıyor ve bu prim yapıyor ya, ben bundan iğreniyorum.Evet, beraberliğe yattık.Var mı ötesi?''Keşke yatabilmiş ve Riera'nın golünü yememiş olsaydık.'' diye yaklaşık 6 ay daha söylenme hakkımız var.Şu 1 puan o kadar değerliydi, o denli anlamlıydı, öylesi kritikti; lakin biz yediğimiz golle bir çuval inciri bok etmeyi başardık.İspanya ile son maç günü oynuyor Bosna ve kendi sahasında.Karşılaştırma yaparsak, onlar da İspanya deplasmanında 1-0 kaybettiler.Hesap belli, Estonya ya da Ermenistan'dan birinin Bosna'da puan almasını beklemek zorundayız.Tabii bu sırada boş durmuyor ve başta Bosna'yı sahasında mağlup etmek olmak üzere 4'te 4 yapıyoruz.Son haftaya 3'te 3 yapamadan gelirsek, Bosna-İspanya maçının zaten bir anlamı kalmaz; bir ihtimal söz konusu maç günü Ermenistan ile politik ilişkilerimizi geliştiririz!

Değişiklikler üzerinden maçın analizinin sanıyorum şu ruh halindeyken pek faydası yok.Tekrar tekrar ''kurtuluş reçetesi furyası'' yaratmanın da manası yok, tüm sorunlar ve çözümler Euro 2008 elemeleri sürecinde karşımıza geldi.Biz de burada defalarca yazdık, eğer düşünecelerimizi merak eden varsa blog arşivi yardımcı olacaktır.Bugün itibariyle aynı şeyleri tekrarlamak istemiyorum.Yalnızca kişiler üzerinden değil, baştan sona bozuk bir ulusal takım organizasyonumuz var.Eldeki potansiyelin doğru kullanımından öte, potansiyel artıcı hamleleri de gelişmekte olan futbol ülkesi olan Türkiye'de ulusal takım organizasyonu üstlenmelidir.Mesela Hırvatistan gibi...Pardon, biz Hırvat'ları yenmemiş miydik?Lakin yine de birkaç karşılaştırma yapmakta yarar var.Madrid'de skor eşitken Ayhan-Semih hamlesi, burada mutlaka kazanmak için çıkıldığı söylenen maçta Batuhan-Nihat hamlesi; ardından Semih-Sabri hamlesi.(Ayhan kadroda yok!?)Dakika 81, Batuhan'ın indirdiği serseri topları gol yapması istenen adam Tuncay.Ardından Arda-Nuri hamlesi...Sahada üç orta saha, bir sağ bek orijinli orta saha; bir adet savaşkan Tuncay ve ileride Batuhan.Bu yapı sahadayken, nasıl oldu da Guiza sol kenarımızda stoperimizle teke-tek kaldı?Bu yapı, maça çıkan kadrodan hücumcu değil.Sahanın en iyisi Arda oyundan alınmış, ''taktik gereği'' bir orta saha oyuncusu sahaya sürülmüş.Bunun bir anlamı vardır, en yüzeysel futbol takipçisi bile bunun anlamını bilir.Tekrar soruyorum, nasıl oldu da Guiza sol kenarımızda stoperimizle teke-tek kaldı?Bunun adı ''işte futbol bu'' değil.Son 10 dakika basbayağı bir rezalet vardı sahada; hesabı-kitabı olmayan, ne için oynadığını bilmeyen bir takım vardı.

Fena maç olmadı gibi ama ortaya derli-toplu bir şeyler çıkması için tekrarını izlemem gerek.Berabere bitirsek bugünden yarına bir şeyler kalacaktı ama bu geceden bana kalan tek şey şu İspanya'yı çıplak gözle seyredebilmem oldu.Kendimi sertifika programına katılmış ve formasyon almış bir kursiyer gibi hissediyorum.Gol, ara pası, çalım, kanat bindirmesi, paslaşma değil; kademe, boş koşu, yardımlaşma ve Marcos Senna.Benzerini Fabian Ernst için söylüyorum, Beşiktaş forması altında tvden görülen ile çıplak gözle seyredilen Ernst çok farklı.Fernando Torres'i de ilk kez çıplak gözle izleyebiliyor oluşuma kötü gününde bir Torres denk geldi, mağlubiyet sonrası kötü bir Torres izlemiş olmak da ayrıca üzücüdür.

Noat Samisa

02.04.09