Noat Samisa

Bir haftalık aradan sonra Chelsea yeniden lider. 2005 ve 2007 CL finalisti hocaların rövanşında son galip Ancelotti bir kez daha güldü, Chelsea kazandı. Chelsea'nin yarışa dahil olmasıyla birlikte belli bir ortalaması oluşan Big Four etiketli kapışmalara yakışır, beklentilerimi karşılayan bir maç oldu. Öncesindeki Old Firm ile birleştirince mükemmel bir futbol günüydü. Geçen sezon ligde Chelsea ve Man United'a karşı duble galibiyet alan Liverpool bu kez kaybetti. Bu skor Liverpool'un sezon seyrine dair bize çok şey fısıldarken, Ancelotti'nin Chelsea'sini yüceltiyor.
Chelsea: Hilario, Ivanovic, Carvalho, Terry, Ashley Cole, Ballack, Essien, Lampard, Anelka, Deco, Drogba
Subs: Turnbull, Joe Cole, Malouda, Zhirkov, Kalou, Sturridge, Belletti

Liverpool: Reina, Johnson, Carragher, Skrtel, Insua, Kuyt, Mascherano, Lucas, Riera, Gerrard, Torres
Subs: Cavalieri, Agger, Aurelio, Benayoun, Kyrgiakos, Babel, Ngog

Bosingwa haftaiçi cezası nedeniyle forma giyememişti lakin aynı zamanda devam eden bir de sakatlığı varmış. Maç öncesi tahminlerine göre benim ikincil plan olarak gördüğüm tercihti Deco-Malouda arasından Deco tercihi. Geçen sezonki Liverpool'a karşı büyük kumardı, ama elbet Ancelotti bizden fazla şey biliyordu. Ivanovic mecburen sağ beke konuldu ve sezon başı United karşısındaki performansından tamamen zıt olarak çok iyi bir maç çıkardı. Tabii bunun sebepleri var, değerlendireceğiz. Baklava orta saha yerleşiminde Lampard ve Ballack iç oyuncuları, Essien önlibero ve Deco çift forvetin arkasındaki ''serbest olmayan'' adamdı. Bu sezonki Chelsea bunu oynuyordu, bu şekilde lider oldu. Liverpool'da ise Insua tercihi benim açımdan sürprizdi, iyi bir Aurelio şu maçı Liverpool'a getirebilirdi. İdman durumu ne bilemiyoruz tabii, lakin son bölümdeki etkinliği bile Aurelio'nun bu tip maçlar için önemini anlatmaya yeter.
Maça Liverpool hızlı başladı, Chelsea'nin zayıf noktalarını hedef aldılar. Bunlardan biri baklava orta sahada klasik orta saha yerleşimine göre nicel olarak zayıf kalan kenarlardı. Oyunu Riera üzerinden sola taşıdılar ve Gerrard'ı da o bölgeye sokarak hızlanmaya çalıştılar. Bir başka aksiyon silahı da Kuyt'ı geçen yıllara göre daha fazla içeri sokan Glen Johnson'dı. Kaydadeğer bir pozisyon üretilemese de ilk 15 dakika oyuna hakim oldular, topu kenarlara taşımayı düşündüler. Chelsea ise bu bölümde sıkıştı, geri itildi. Bu sıkıntıdan kurtulmaları için topu ileride tutmaları gerekiyordu, bunu da santraforlarıyla yaptılar. Drogba bir kez kenara açıldı, Anelka bir kez top aldı; Liverpool baskısı kırıldı. Bu dakikadan devreye kadar zaman zaman Chelsea baskın göründü, zaman zaman oyun dengelendi. Son dakikalarda gelen Riera şutu en net gol pozisyonu sayılır, her iki kale önünde de cılız kafa vuruşları ve cılız şutlardan fazlası olmadı. Chelsea orta üçlüsüyle oyun kurdu, topu Deco ile buluşturmayı hedeflediler. Santaforları kenara açıldığında hızlandılar ama tam konsantre Liverpool savunmasından gol izni alamadılar.

Liverpool ligde bu maça kadar geçen yılki düzeniyle gelmedi. Bol gollü galibiyetlerde bu maçı tamamlayan takımın imzası vardır. Maça başlayan takım ise geçen yılki düzende kurulmuş, Xabi Alonso'su eksik takımdı. Aurelio ve Arbeloa da değişen bekler; bu değişimin de bu maça yansıyan etkisi gayet keskin. Liverpool topu bir şekilde kenarlara taşıyıp ters kenarda sokacağı sürpriz oyuncular ile aşırı sert rakip orta sahayı geçmeyi planlıyordu. Bunun için orta sahayı rakibe vermemeleri gerekiyordu ki, bu maçı bazı bölümlerindeki kadar orta sahası geri itilmiş bir Liverpool'u son 3 senede görmek mucizeye eşdeğerdi. Chelsea'nin attığı ilk gol de gösterir ki, bu tip bir maçta bir oyuncunuz dahi topsuz oyunda iyi değilse düşersiniz. Bu önermeye bir parantez, eğer elinizde Lampard-Essien-Ballack üçlüsü olursa Deco'yu da tolere edebilirsiniz. Rakibe göre geçerli bir durum olsa da futbolun asla değişmez gerçeği olan parçalardan bütüne ilkesinin bir doktrini. Bugün Xabi Alonso yerine Lucas Leiva'nın varlığı, maçı Chelsea'ye doğru yöneltmiştir. Liverpool'un rakibi kadar yaratıcı hücum hattı yokken şablonu üzerinden sistemini çalıştırması mutlak gereklilikti. Ve tabii oyun iştahı gerekti. Bunu yalnızca maç başı ve maç sonu yakaladılar. Rakibi geri itemeyip topu kenara taşıyamayınca birkaç Glen Johnson denemesi hariç son çizgiyi kullanamadılar. Bekleri oyuna sokamadılar. Chelsea ise Ballack ile başlayan atakların sonunu Ballack ile getiren, bu sezon ürettikleri setleri üzerinden oynadılar. Son pasa kadar çok kez geldiler ama Deco'dan son hamle gelmedi.
Mascherano topu ayağında yarım saniyeden fazla tuttu ve Lampard topu kaptı. Tek pasta Deco'yu buldular ve ilk kez bu denli geniş alan buluyorlardı. Deco topu Drogba'ya verdi, o da arka direğe enfes kesti topu. Anelka da adına yaraşır bitirdi, dengede giden maçta skor değişti. Bu geniş alanı Liverpool bulsa idi benzer bir gol izleyebilirdik, o dakikaya kadar Masche'in aşırı efor sarfetmesi bu top kaybının bir nedeni olabilir. Geçen sene Liverpool'un oynadığı 4X4'lük iki maçta da gördüklerimize benzer bir hataydı, aşırı efor ve aşırı konsantrasyon bu maçları göz önüne getirdiğimizde önümüze gelecektir. Chelsea skor üstünlüğünü ele geçirince daha da kendisi gibi oynamaya başladı. Biraz daha geri çekildiler ve santraforlar kenarlara açıldı. Drogba kaç kez Ashley Cole'ün bölgesinden top çıkardı, ben sayamadım. En az 5 vardır. Deco-Malouda değişikliği daha erken gelebilirdi, son 15 dakikayı bekledi Ancelotti. Rakibi Benitez ise golü yine maç başı planıyla kovalamayı düşündü. Orta sahaların birbiri ile karşılaştırmasında da takım savunmasında da üstünlük Chelsea'deydi, bu şekilde Liverpool'un sistemi çalışmazdı. Aurelio ve Benayoun sol kenara istenen hareketliliği getirdiler. Aurelio'nun maç başında oyunda olması, özellikle 45-60 arası çok sıkışan oyunda geriden oyun kurulmasını sağlayabilirdi. Chelsea'nin Carvalho gibi bir silahı var, ara ara savunmadan top taşıyarak Liverpool orta sahasına fazladan efor harcattı. Liverpool ise geriden çıkamadı ve orta sahaya daha da fazla yük bindi. Rakip geriye itilemeyip bekler oyuna giremeyince oyun çok tıkandı. Johnson'ın da bugün kötü gününde olması bir etken, ACole çok çok iyi bir maç çıkardı. Pek beklenmeyen bir durum; fakat bugün Chelsea adına sahanın en iyi iki ismi Ivanovic ve ACole idi bana göre. Terry yine harika oynadı, Drogba ise muhteşem.
Aquilani sertlik dozunda artış sağlayacaktır ama yeterli olur mu, bilinmez. Liverpool'un son 5 yıldan bugüne taşıdığı hedef maç oyun karekteri, sezon öncesi beklendiği üzere Xabi Alonso etkisiyle büyük yara almıştır. Gerrard'ın ortaya çekilmesi ligde zayıf rakiplere karşı geçen yılda daha iyi bir görüntü ortaya çıkarsa da topsuz oyunda Chelsea'ye karşı üstünlük kurulması ancak maç dinamiklerine bağlı. Ancelotti ise geçen hafta dağılan takım savunmasına rağmen Hiddink gibi Mourinho'nun mirasına kendi aklını ekleyen bir başka isim olarak karşımızda duruyor. Bu kadroyu aynen 4.3.3 dizerdi Scolari; Ancelotti ise baklava (diamond) orta saha ve iki forvet ile oynuyor. Maçına göre Deco, maçına göre Lampard forvet arkası oluyor. Beklerin bu şablondaki görevi daha farklı, Ivanovic gibi oyuncular bu düzende ideal değiller. Her iki kenarda da dış bek kullanımı uygun ama bu maç özelinde Liverpool'un orta saha zaafı etkisiyle topu yeterince ileride tutamaması, Chelsea'nin şablonunun zaafiyetini göstermesi bir kenara Ivanovic'i parlattı. Geçen sezonki CL serisinin de kahramanlarında biridir Sırp savunmacı.

Didier Drogba maçı 2 asist ile tamamladı. Toplu oyunda gollere direkt etki ederken, topsuz oyunda yaptıklarıyla kendisine olan hayranlığımı katladı. Özellikle Malouda'nın golünde yaptıkları muhteşem. Chelsea, kendi oyununu rakibine kabul ettirdi ve sabırlı oynayarak maçı kazandı.

Noat Samisa

04.10.09