Noat Samisa

Harry Kewell'a antipati besleyebilmek, bu duyguyu Kewell için hissedebilmek benim için şu zamanda imkansız. Fenerbahçeli'lerden bile sıklıkla iyi şeyler duyulur, hele ki Galatasaray taraftarı için çok özel bir futbolcudur. Benim için de öyle. Harry'den bir yıl sonra Leeds'e gelmişti Bowyer, o özel kadroda beraber oynadılar. Aynı yıl ayrıldılar. Beraberce Liverpool'a gidecekken Bowyer istikamet değiştirdi, ''tuttuğum takım'' dediği West Ham'e imza attı. Kewell Liverpool'da da çok sevildi, burada da aynı şekilde seviliyor. Lee Bowyer ise gittiği her yere peşinde nefretini de götürdü. Bugün futbol ile 2000'ler öncesinden itibaren alakadar olan herkesin zihnindeki Bowyer imajı bellidir. Ama Bowyer'ın sezon başından bu yana söyledikleri ve sahada gösterdikleri, sanki geçen 15 yıldan daha farklı bir Bowyer olduğunu anlatır gibi...

Bu sezonki tek vukuatı, en formda günlerini yaşayan Luka Modric'in ayağını kırmasıdır. Sabıka dosyası kabarık olduğundan ''kötü niyet'' damgası yemiştir. Henüz 16'sında Charlton Akademisi'ne dahil olduğunda marijuana testini geçemeyerek FA'in rehabilitasyon programına katıldı. Büyüdüğü yer Londra'nın varoşları olarak tanımlanabilecek olan, şehrin en yüksek çocuk suçlu oranına sahip bölgelerinden Canning Town idi ama, uyuşturucu belasında akranlarına göre çabuk kurtulmuştu. Alan Curbishley ve Steve Gritt ikilisinin ülke futbol tarihine geçen dönemlerinde Charlton'dan çıkardığı iki özel orta saha oyuncusundan biriydi, diğeri de Chelsea'ye transfer yapan Scott Parker. Hedef büyüten Leeds'e ''bir genç İngiliz'e verilen en yüksek bedel'' ile transfer olduktan kısa süre McDonalds'ın Asyalı garsonunu öldüresiye döverken yakalandı. 4 yıl sonra bir kez daha, yine bir Asyalı göçmeni ırkçı tavırla dövdüğü iddiasıyla yargılandı. Leeds rüyası bitti; önce kısa süre West Ham'a, ardından da Souness'ın Newcastle'ına katıldı. Kieron Dyer ile saha içinde yaptıkları kavga efsanedir. FA'den 7 maç, kulüpten de 6 hafta ceza çıktı. Bu hadisenin yaşandığı maç, Bowyer'ın Leeds'den hocası David O'Leary'nin takımı Aston Villa'ya karşıydı. Üç kuruş top oynamadığı gerekçesiyle taraftarca suçlanan Dyer, takım arkadaşı kötü çocuk Bowyer'ın hışmına uğramıştı. Bir çocuk sahibi olduğu eski kız arkadaşı tüm sırlarını basına açıkladığı sıralarda Bowyer, Newcastle'dan da uzaklaştırılarak yeniden West Ham'e dönüyordu. Bir sene sonra Kieron Dyer da West Ham'e katıldı, zaten kavgadan iki gün sonra basın önünde tokalaşırken patlayan flaşlara sırıtarak cevap veriyorlardı. Bowyer yine dikiş tutturamadı ve geçen sezon Championship'e indi. Birmingham EPL'e bir sezon aradan sonra yeniden yükselirken Bowyer, ''Katil değilim, ırkçı değilim, Joey Barton hiç değilim; öyleyse ne bu muamele?'' diye sordu.
Bir de Danny Mills vardır, yine Charlton'dan Leeds'e transfer olmuştur. Markus Münch'e diklenirken Pascal Nouma'dan yediği yumrukla hafızalarımıza kazınmıştır. Bir türlü geçmeyen diz sakatlığı nedeniyle futbolu bıraktı. Rio Ferdinand erkenden kaçtı oradan, eğer herkesin satış listesine konulduğu bir sene sonraya kalsaydı muhtemelen lanet ona da bulaşacaktı! Alan Smith bir daha hiç o günlerdeki gibi futbol oynayamadı, Bowyer'ın ırkçı eylem kankası Jonathan Woodgate başını sakatlıklardan kurtaramadı. Muz ortaların adamı Ian Harte, şimdilerde League One'da oynuyor. İnönü'deki Beşiktaş maçında sakatlanan Michale Bridges bir daha asla eskisi gibi olamadı. Paul Robinson hızlı yükseldi, Hırvatistan deplasmanındaki ıskası ülkedeki pek çok şeyi değiştirdi. Kewell'ın başından geçen bir dizi sakatlık belasını da eklersek, ''yeni yüzyılın takımı Leeds'' kadrosunun lanetinden kurtulmak hiç kolay değil. Lee Bowyer bir süredir bunu başarıyor, 32 yaşında küllerinden doğuyor.

Kendimden asla şüphe etmedim, dedi hafta içerisinde. İnsanlardan bana bir şans daha vermelerini istiyorum, diyerek başladığı Birmingham kariyerinin Premier League ayağında henüz yeni yıl gelmeden 5 gole ulaştı. Son iki maçta Birmingham'a galibiyeti getiren goller Lee Bowyer'ın ayağından geldi. Bir başka külliyen arıza adam Barry Ferguson ile Birmingham orta sahasında oluşturdukları tandem, takımı taşıyor. James McFadden'ı sol kenarda pivot olarak kullanıyorlar, Joe Hart'ın oynadığı uzun toplar sürekli sol kenardan oyuna sokularak şablonda sağa yakın pozisyon alan orta saha oyuncusu Bowyer'a şut imkanları yaratılıyor. Bowyer da eski günlerine dönen sağ ayağıyla, ceza sahasına sürekli yaptığı koşularla gol kovalıyor. Leeds'teki ortalamasını şimdilik aştı, sezon sonuna kadar 5 gol daha bulduğu takdirde 10 yıl öncesinin Bowyer'ını da aşacak. Artık yalnızca ''topa karşı'' kötü çocuk, artık skandallardan uzak, artık hatalarının farkında ve bunun son şans olduğunun bilincinde. Alex McLeish ile uyuştular ve bu gidiş şimdilerde 11. sırada olan Birmingham City'yi Premier League'de tutmaya muktedir görünüyor.
Açık ara en nefret edilen İngiliz oyuncu sıfatlı Joey Barton'ın epeydir sesi çıkmıyor. Şöyle Bellamy, Barton, Carsley, Woodgate, Ferguson, Diouf, Richards, Bowyer bir mekanda toplansa, kadehi de ilk olarak Gazza havaya kaldırsa; içeriye bir adet golf sopası, bir adet Ousmane Dabo konulsa; servisi de birkaç Asya kökenli garson yapsa ve alkol sınırı olmasa... en az iyi bir futbol maçı kadar ilgi çekici bir seyirlik çıkacağı kesindir. Ya da bir kibrit çak, mekan havaya uçsun. Huzur dolu maçlar için kökten çözüm. Lakin şu Bowyer eğer çizdiğimiz yeni portreyi bundan böyle koruyacaksa bu davete cevap vermez. Nihayetinde iyi futbolcuydu, uzunca bir aradan sonra yeniden iyi futbolcu oldu.

Noat Samisa

03.12.09