Noat Samisa

Ben hatırlarım ki, bir Fransız santrafor Fulham ile 2003 yılının sonunu inanılmaz oynamıştı. 16 gole henüz sezon ortasında ulaşmıştı. Bu sayede Old Trafford'un kapısından içeri girdi. Altı ay sonra yanına Wayne Rooney geldi. Bu özel adam yaşadığı sakatlıkların da etkisiyle formdan düştü. Maç temposundan düştüğünde kolay kolay toparlanamayan Clairefontaine mezunu santrafor, geçen sezon başında ''yeter ki sakatlıktan kurtulduğumda düzenli oynayabileyim'' diyerek Everton'ın kendisine önerdiği maç başı kontrat teklifine ''evet'' dedi. Yine sakatlandı, aylarca formasından uzak kaldı. Ama bu sezon bambaşka... 2003 sonbaharındaki Louis Saha geri döndü. Bu akşam Chelsea'ye attığı ikinci golü evvelindeki feyk, Terry'nin pazara gidişi; devamındaki göğüs kontrolü ve sonrasındaki sol ayak gol vuruşu muazzam, enfes. Wayne Rooney için ''tüm dünyayı serseler önüme, takımımda olsun isteyeceğim ilk oyuncu'' diyorsam, Fernando Torres için ''en sevdiğim futbolcu'' diyorsam, Didier Drogba için ''topu sonsuz hıza eriştiren, zaman ve mekan algısını yok eden üstün fizikli fizikçi'' diyorsam, Louis Saha için de ''en iyi solak golcü'' tanımlamasını kullanabilirim. Everton ile olan sözleşmesini düzeltti ve uzattı. Olur da yarın yeniden sakatlanabilir, şu günlerinin keyfini çıkarmak gerek. Bu sezon attığı 13 gol, sağ sütunda fotografı duran bir güzel adamın yadigarıdır. Bir de üzerine bir başka özel ve güzel adam David Moyes'in ondaki ısrarıdır.

Saha bugün bir penaltı kaçırdı, ama 2 gol atarak takımının geriye düştüğü maçı çevirmesini sağladı. Hem de lider Chelsea'ye karşı... Everton haftasonu derbide oynadığı kötü futbolun yalnızca 4 gün sonrasında çok zor bir geri dönüşe imza attı. Henüz geniş özet izleyemedim, ''adı büyük'' maç futbol adına pek bir şey göstermeyince insan ister istemez hayıflanıyor. Diğer maçlarda tabiri caizse kan gövdeyi götürmüş. Villa Park'ta Luis Nani'ye nazar değmiş. Takımını 1 saat 10 kişi oynatmış. Chelsea'nin Goodison Park'ta 3 puan bıraktığı günde Man Utd'ın ayağına liderlik şansı gelmişti, değerlendiremediler. Arsenal, yılın seyir zevki en düşük Big Four mücadelesinde 3 puanı Diaby'nin kafa golüyle elde etti. Wenger'in hazır hale gelmesiyle birlikte merkez forvet Bendtner tercihini bir kenara not edelim. Geçen sezonki 4X4'lük efsane maç nerede, bu akşam oyunun temposu nerede; aradaki uçurum maalesef tek taraflı değil. Gerrard ve Fabregas nerede, diye de sormak lazım. Farkındayım, çok şey istiyorum ama bu iki takım geçen yıl çıtayı öyle bir yere koydular ki, Liverpool-Arsenal rekabetine dair aklımda son kalan şeyin hala sağ bek Arbeloa'nın 52 pas yaparak sahanın en çok topla buluşan oyuncusu olmasını tercih ediyorum. Arsenal'in final haftası karnesi böylece 4 maçta 4 puan oldu. 90+5'teki Fabregas bloku yarının gündemi olacaktır. Howard Webb nasıl ıskaladı, hayret edilesi bir durum.

Hafta içi fikstürünün şanına yaraşır bol sürprizli bir gün oldu. Tottenham'ın Aaron Lennon'suzluğu umutsuz vaka olma yolunda hızla ilerliyor. İyi giderken Wolves'e karşı içeride puan bırakmışlardı, bu kez de deplasmanda kaybettiler. Günün en büyük sürprizini ise West Ham United yaptı. McCarthy, Ilan, Mido transferleriyle forvet rotasyonu genişledi, Carlton Cole'un dönüşü de katalizör olmuş görünüyor. Birmingham'ı 2-0 mağlup ederek çok kritik bir zamanda düşme hattından çıktılar. Blackburn de kazanarak Hull City'yi dibe itti. Alt taraf bu geceki sonuçlarla hepten karışmış durumda.

Noat Samisa

11.02.2010