Noat Samisa

Martin Laursen'in şimdilerde yorumculuk yapıyor olması üzücüdür. Richard Dunne'la karşılaştırıldığında çok daha dengeli savunmacıydı, benim gibi ''Adalı futbol mizacına sahip olsun da taştan olsun'' diyen biri için bile Dunne ile karşılaştırıldığında Laursen'in kalitesi tartışılmazdı. Giderayak Martin O'neill üzerine birkaç cümle söylemişti, bunları bugün anımsamak gerek. İçlerinden en önemlisi, ''Maçtan önce öyle bir maç toplantısı yapar ki, kendinizi sahada O'nun için oynuyor halde bulurdunuz.'' idi. Pek tabii bu durum maçına göre değişirdi ve O'neill'ın bunun dışında kafa yorduğu çok başka şeyler de vardı. Wenger'in fırçasının kendine getirdiği oyuncuların ikinci devre Liverpool'u yıkması, Ferguson'un San Siro'daki fırçası bu sezonun iki salt ''fırça'' kaynaklı geri dönüşü olarak tarihe geçmiştir. Bir tanesi de dün gerçekleşti. Reading deplasmanında soyunma odasına 2-0 geride giren Aston Villa takımı, soyunma odasında yedikleri fırça sonrası John Carew önderliğinde geri döndü ve 2-4'lük skorla turladı.''Birkaç ciddi söz'' işiten Aston Villa oyuncuları kendilerini sahada O'neill için oynarken bulmuşlar ve böylesi bir geri dönüş için gerekenleri sahaya koymuşlar. Bu tip durumlarda sıklıkla akıldan fazlası gerekir. Mide fesadına uğrayan Agbonlahor'un yerine ilk 11'e giren Carew'in bu geri dönüşte aslan payına sahip olması da hikayenin bir başka güzel tarafı. Bir de maçın ''galiptir bu yolda mağlup'' tarafı var ki, ateş almaya gelircesine zirve futbola uğrayan ve şimdilerde Championship'te tutunmaya çalışan Redin... Bizim Tomuzlu-Denizli hikayesi gibi, erozyona uğrayan adı yeniden inşa edilmiş bir şehir ismidir Reading ve aynı adı taşıyan futbol takımı. Vaktiyle bu sezon başındaki Burnley gibiydiler ve bunu 1 sezon boyunca sürdürmeyi başardılar. Bu yıl, sezon başındaki Burnley'yi FA Cup'tan elediler, Liverpool'u da süpürüp çeyrek finalde Aston Villa'nın karşısına çıkmaya hak kazandılar. Tarihlerinde iki sezon kalabildikleri zirve ligde elde ettikleri 8.lik ve 1927'deki FA Cup yarı finali hariç taraftarını rutin dışına çıkaramayan bir takım için tekrar yarı finalin kapısına gelmek büyük olaydı. 06/07 sezonunda Premier League izleyip de Reading yandaşı olmamak için tek şans, Londra banliyölerinde yaşayıp nispeten mutlu Berkshire'lılardan nefret eden biri olmaktı. Sahi, ne de güzel kadroydu... Kalede Marcus Hahnemann, şimdilerde Wolves'in kalecisi. Nicky Shorey alt liglerde yıllar boyu Reading forması giydikten sonra EPL'de gösterdiği sol bek performansıyla A milli olmuştu. Tam da 2006 Dünya Kupası sonrasıydı ve bir başka güzel kadro olan Ekvador milli takımın sağ beki Ulises de la Cruz mavi-beyaz formayı giyiyordu. Şimdi Burnley'nin oyuncusu olan Andre Bikey, bugün çok kısa bir süre de olsa eski takımına karşı oynayan British model orta saha adamı Steve Sidwell... Topu ayağına aldığında asla ne yapacağı belli olmayan, dengesiz ve ayarsız İrlandalı Stephen Hunt. Wolves'in ve İrlanda ulusal takımının santraforu Kevin Doyle. Futbol oynadıkça talep edilecek santrafor Dave Kitson. Çok şey beklenen ama zamanla geri giden Leroy Lita ve Liverpool'a attıktan sonra bugün de iki gol atan Shane Long... İzlandalı komünü de dahil olmak üzere hepsi iyi bir takımın parçasıydılar. Pek çoğu, takımları küme düşmesine rağmen Premier League'de kalmayı başardı. Çünkü birbirlerini tamamlayan ve takım arkadaşlarının güçlü yanlarını göstermeye çabalayan, ''kolektif futbol oynayan'' bir takımdılar. -Burnley stoperi Leon Cort tam da bunu dedi geçenlerde, bu sebepten üzerine sayısız espri yapılan kolektif kelimesini kullandım.- Son 17 maçta 8 puan alabilen Burnley, geçtiğimiz haftalarda tıpkı Reading gibi Aston Villa'ya karşı öne geçmesine rağmen kalesinde art arda goller görüp hızla alt kümeye doğru yol alırken, 4 yıl evvelinin Burnley'si Reading takımı, giant-killer'lar için işlerin kesat olduğu sezonda tek alt lig temsilcisi olarak FA Cup'ta çeyrek final oynuyordu. Hem de yollarına çıkan Burnley'yi eleyerek... Rövanşı almışlardı. Şunun rövanşıydı: Reading takımı, ikinci sezon sendromu yaşayıp 2008 yazında küme düşmüştü. Geçen sezon geri dönmeye çalışmışlar, ama play-off'larda Burnley'ye elenmişlerdi.Bu sezona yine Premier League'e terfi hedefiyle başladılar ama işler istedikleri gibi gitmedi. Burnley'ye elendikleri play-off serisi sonrası takımı tarihinde ilk kez zirve lige çıkaran Steve Coppell istifa etti. Yerine gelen genç menajer Brendan Rodgers, yeni yıla yaklaşırken yalnızca 20 puan toplayabilmişti ve takım düşme potasındaydı. Doğal olarak kovuldu. Kulüp bünyesinde antrenörlük yapan Brian McDermott geçici göreve getirildi. McDermott komutasındaki Reading, FA Cup R4'da Liverpool'u eleyince ortalık karıştı. McDermott'la hemen 1 yıllık kontrat yapıldı. Yeni menajer Berkshire doğumluydu, Owen Coyle sonrası Burnley'nin eski oyuncusu Brian Laws'a sarılması gibi Reading de çareyi yerelleşmekte buldu. Burnley deplasmanda yalnızca 1 puan (bu bir puan da Wayne Bridge Otobanı sayesindedir) toplayarak tarihteki en kötü zirve lig performanslarından birine imza atarken, Reading de yeni hocanın takıma kattığı havaya rağmen halen kendini Championsip'te düşmeme yarışının dışına atabilmiş değil. Yine de her iki takımın Premiership performansları 93-94 sezonunda 100 gol yiyerek küme düşen Swindon Town kadar kötü değil ya da Reading'in zirve lige veda ettiği sezonda 1 galibiyet, 8 beraberlik ve 11 puanla sezonun 33 haftası boyunca son sırada yer alıp küme düşen Derby County kadar kötü olamaz. Newcastle United geri dönerken peşinde getireceği takımlardan biri umarım Nottingham Forest olur. East Midlands Derby'nin kırmızı yakası olan Nottingham Forest'ın futbol tarihindeki yeri Burnley ve Reading'le karşılaştırılmayacak kadar belirgin olsa da onlar, önümüzdeki sezonun Burnley'si, Reading'i olmaya aday.


Noat Samisa

08.03.2010