Noat Samisa

Futbol dünyasında 35 yaş bir yolun sonu, başka bir yolun başlangıcı demek. 70 yaş ise son düdük, sonrasında uzatmalar oynanıyor. Önümüzdeki sene sonunda Alex Ferguson 70 yaşına basacak. Aynı yıl Hayao Miyazaki'nin de 70'ine ulaşması gösteriyor ki 1941 yılı, savaşa rağmen pek güzel bir yılmış. Bu iki özel isim artık sahneden çekildiklerinde futbolda ve animasyon sinemasında hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Günaşırı veliahtlar belirlenecek, ruh çağırma seansları yapılacak. Geçiş sürecinin en az sancıyla atlatılması için en uygun çözüm, ustaların veliahtlarını seçmesi...Alex Ferguson 1967'den bu yana şampiyon olamayan Man Utd takımını 92-93 sezonundan itibaren zirveye taşıdı ve İngiltere'nin en büyük rekabetinde bugün şampiyonluk sayıları eşit. 1994 yılında 3-3 biten Liverpool-Man Utd maçında Liverpool tribünlerinde ''Au Revoir Cantona and Man Utd, come back when you've won 18!'' pankartı açılmıştı. Son Anfield ziyaretini ''18. şampiyonluk kupası sahibi Man Utd menajeri Alex Ferguson'' olarak yaptı. Onun futbol aklını küçümseyenler, zaman içinde futbol fikrinin nasıl değiştiğini görmeyenler onun takımını yalnızca ''insan yönetimi becerisi'' ile bu noktaya taşıdığını söyleyebiliyorlar. Hala sıradan bir lig maçındaki gole bile gözlerinin içi gülerek seviniyor, ama kocayıp da maskara olmaya hiç niyetli değil. Biliniyor, artık en fazla 1 ya da 2 sezon daha çalışacak ve sonra tribüne, Bobby Charlton'ın yanına çıkacak. Yeni yüzyıl başında böyle bir kırılma noktası daha yaşanmıştı. Üç kupayla biten sezonun ardından yine şampiyonluk kazanılmış, ama Ferguson'un yan koltuğu boşalmıştı. Görevdeki son yılı olduğunu açıkladı. Bundan etkilenmesi kaçınılmaz olan takım sezonun ilk yarısının ortalarında art arda oynadığı 7 lig maçında 6 mağlubiyet alarak rekor kırdı. Tüm şampiyonalardan erken turlarda elendiler. Ferguson şubat ayında kararından vazgeçti, üç yıllık yeni sözleşmeye imza koydu. 01/02 sezonu Man Utd için tümüyle kayıp bir sezondur. Alex Ferguson'un takım üzerindeki hakimiyetini, onun Man Utd için değerini anlatır. İbret vesikası olarak tarihte durur. Sonrası için endişelenilmesi gerektiğinin açık ispatıdır.

Eli kim alacak? Ferguson imza töreninde kim için ''işte benim bıraktığım sancağı taşıyacak adam'' diyecek? Roy Keane, Mark Hughes, Steve Bruce, hatta Laurent Blanc... kırmızı forma altında Sir Alex'in öğrencisi olmuş nice isimler aday gösterildi. Jose Mourinho anketlerde önde gidiyor, Martin O'neill bir başka güçlü aday. Fabio Capello'yu seçenler de var. Ama benim, benim gibi düşünenlerin bir başka dayanağı var: Hala tamamen Ada'lı bir futbol takımı olan Manchester United'ın iki futbol aklı, Bobby Charlton-Alex Ferguson. Onlar dışarıdan birinin gelip yıllardır başarı üreten yerelliği bozmasına izin vermeyecekler. Arsenal'de, Liverpool'da olduğu gibi başarı gelmezse kabuk değişimi şart ama halihazırda aynı yolda yürüyen ve çok şey vaat eden biri var. Hem de tıpkı Ferguson gibi mavi gözlü, beyaz tenli bir İskoç. Tıpkı Ferguson gibi Glasgow'un banliyölerinde doğmuş, futbolculuğu fazla talep görmeyen biri. Tıpkı Ferguson gibi Man Utd öncesi 12 yıllık antrenörlük tecrübesi var. Tıpkı Ferguson gibi eline düşen her oyuncu kendini birkaç adım yukarı taşıyor. Daha yenilikçi, ama nispeten tecrübe yoksunu. Wayne Rooney'nin üzerine her şeyini koyan adam, yani David Moyes.

Alex Ferguson bu sezon CL kupası ve üst üste 4. EPL şampiyonluğa niyetliydi. Ama Rooney'nin 10 günlük sakatlığı sürecinde CL'den düştüler, ligde avantajlarını kaybettiler. Eğer son üç maç haftasında sürpriz olur ve Chelsea'nin elinden şampiyonluk kupasını alırlarsa, bu sezonun Sir Alex için son olacağını tahmin ediyorum. Olmadı bir sonraki sene, 19. şampiyonluk kupasıyla Liverpool'a gitmeye niyetlenir. Sonrası David Moyes olacak. Daha önce yalnızca 1 kez yenebildiği Ferguson'un United'ını bu sezon 3-1 mağlup ederek rüştünü ispat eden, bitirme sınavını veren zamanın en önemli futbol akıllarından biri.

Yeter ki David Moyes'e Bir Şey Olmasın

Noat Samisa

22.04.2010